«Ούτε μια στιγμή» να μη χάσεις αν αγαπάς να τραγουδάς, αν αγαπάς να βλέπεις την αλήθεια στολισμένη με φως, αν αγαπάς να νιώθεις ως τα βάθη, αν αγαπάς να σπάς χίλια κομμάτια τους καημούς, αν αγαπάς να βασανίζεσαι στην ένταση του κορμιού που χορεύει για να ζει. «Ούτε μια στιγμή» δε θα έχανα από αυτή τη βραδιά με τον Σταμάτη Κραουνάκη και τη Σπείρα-Σπείρα, εκεί στις γραμμές (που, τί να σας πω, άφησα την καρδιά μου ακόμα εκεί και τραγουδάει, τα σπάει και αναστένεται!)

Εύη Βισβάρδη

…κι ο Σταμάτης Κραουνάκης, να γράφει, με δυο λόγια απ’ το καμαρίνι του, όλα όσα ζήσαμε (παράξενο τα ξέρει, χωρίς να του ‘χεις πει! ) Φωτογράφος Σταύρος Χαμπάκης

 

Στο καλωσόρισμα δύο έξοχα γλυπτά του Κωστή Γεωργίου, 
ένα στο μπαρ το “Dancers”-δυο κόκκινοι ερωτευμένοι κι ένα στη σκηνή το “Equus” ένα άλογο μεταλλικό διάτρητο.
Όλοι στ’ αλήθεια αναρωτηθήκαμε, στην παρέα για τα εντυπωσιακά γλυπτά που μας κρατούσαν συντροφιά ως τη στγμή που ακούσαμε το «Ζντο» της πολύχρωμης παρέας. 
Με μια μαγκιά του Θοδωρή Καραγκούνη στα ρούχα και στις υπέροχες φόρμες των γκαρσονιών του μαγαζιού.
Γέμισε ύστερα ο χώρος ομορφιά και ταλέντο, τόσο ταλέντο με τέτοια τέχνη που αρχικά, δεν ήξερα πώς να  απορροφήσω ξαφνικά, ήθελα λαίμαργα να τα ευχαριστηθώ κι άρχισα ν’ αγκαλιάζω τους διπλανούς!
Οχτώ άντρες με ερωτικό καυμό απο την Ελλάδα. Εργάτες σ’ οποιαδήποτε γειτονιά της γης οποιοδήποτε χρόνο μέρα ή νύχτα, Κυριακή σούρουπο, σαββατόβραδο ή Δευτέρα σε μια γιορτή. Σε σπίτι σε δρόμο σε αυλή εργοστασίου, όπου να ναι.
Αυτή είναι η ιστορία μας κι αρχίζουν όλα!
Με μια απίστευτη απλή ιδέα του Κώστα Μπλουγουρά για τα φώτα, αλλά που αποπνέει ανθρωπιά.
Οι άντρες φορτώνουνε.
Η έλλειψη του θηλυκού στοιχείου τους ξεσηκώνει σιγά σιγά. 
Ο κύκλος της ζωής μέσα από τα τραγούδια.
«Μα όλα τα ωραία τώρα θα τα πούν; Κι ο Σταμάτης;» ρώτησε κάποιος στην παρέα. Ανησυχείς του λέω, μη και δεν έχει ο Σταμάτης τραγούδια να μας πει;» κι άντε στην υγειά μας!
Δάκρυα, χωρισμοί, έλλειψη συντρόφου, χιούμορ, συντροφικότητα. Και μετά έρχεται ο Σταμάτης. Ξωθιάρης και το πνεύμα οινόπνευμα. Λουλούδια και σπασίματα πιάτων. Ο Σταμάτης που σε κυριεύει! Όπως σχολίασε ο Δημήτρης της παρέας σε τοποθετεί στη θέση σουΟ Σταμάτης που απ’ τον θρόνο του, σου λέει ζήσε βρε πλάσμα μου!
Τα λαικά τραγούδια του συνθέτη, συγκεντρωμένα εδώ χτίζουν το παραμύθι των ανθρώπων, το παραμύθι μας! Ξεσηκώνεσαι, έρχονται κι αλλά! Τ’ αγαπημένα μας του Σπανού και του Τσιτσάνη και του Νικολόπουλου και του Πιοβάνι και του Στίβι Γουόντερ. Πάρε κι αυτά να έχεις αυτή τη βραδιά να θυμάσαι τον Κραουνάκη ως τα γεράματα!  Το «One» σε στίχους του Σταμάτη για την επανάσταση ονείρων, κι ύστερα ένα ινδικό κι ένας Καζαντζίδης και Γούναρης κι η Γερακίνα και ανάστα το μαγαζί!
Και πάντα  Χατζιδάκις. Αητός.
Λαικά αλλονών, δικά του, καινούργια, τραγούδια που γράφονται στήνονται επί τόπου, με εσένα κι εμένα στους στίχους και κάτι απ’ τα απωθημένα μας! Κι ύστερα τα ερωτικά του Σταμάτης Κραουνάκη, όπως σ’ όλα τα πάρτυ. Λιώνουμε σαν κεράκια στο μπαλκόνι του !
Τα μπλουζ στο κλείσιμο.
Φίλα με στις Γραμμές, μέχρι να φωτίσει το τραίνο και να μείνουμε ενωμένοι μ’ ένα φιλί.

«Κανένας χωρίς ζευγάρι κανένας μονάχος.
Τα τραίνα είναι αναχώρηση αλλά και ερχομός.
Ξανακερδίζεται ο κόσμος Τρεις ώρες και…παρέα με τα όνειρά μας.
Ενωμένα με των διπλανών μας. Πάνω στα καλύτερα φιλιά ο αποχαιρετισμός.»

Κι έφυγα κοιτώντας πίσω,σαν τα μωρά που τα παίρνουν με το ζόρι απ’ την παιδική χαρά, πάνω στην έξαψη! «Να ξανάρθουμε Δημήτρη ε;»

Φίλα με! Στις γραμμές.

Εύη Βισβάρδη
@Facebook @Instagram

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here