Προγεννητική Αγωγή-Μητέρα η μεγάλη Παιδαγωγός της Ανθρωπότητας!
Εννέα μήνες για ν’ αλλάξουμε τον κόσμο
από την Ιωάννα Μαρή,Πρόεδρο της «Ελληνικής Εταιρείας Προγεννητικής Αγωγής»
Όλα τα έργα έχει σήμερα κατακτήσει η γυναίκα.
Καλείται όμως τώρα να κατακτήσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο της
Μητέρας, όπως όμως ο ρόλος αυτός διαμορφώνεται από τις σύγχρονες
επιστημονικές έρευνες.
Πάντα ξέραμε πόσο σπουδαίος είναι ο ρόλος της μητέρας. Αυτά που ξέραμε όμως δεν έχουν καμιά σχέση με αυτά που πρόσφατα μάθαμε από τις επιστημονικές έρευνες των τελευταίων 30 έως 50 ετών.
Ιατρική, Βιολογία, Ψυχολογία, Επιγενετική έχουν τα τελευταία 30 -50 χρόνια ερευνήσει το θέμα της μητρότητας στα πρώτα:
προγεννητικά στάδια της ζωής του παιδιού και καταλήγουν στο ότι:
Το έμβρυο είναι μια έλλογη αισθαντική ύπαρξη ήδη από τη σύλληψη: ό,τι η μητέρα αισθάνεται, σκέπτεται και ζει, εγγράφεται στα κύτταρά του, κι εκείνο το ζει μαζί της.
Κατά τους εννέα μήνες που το παιδί διανύει στη μήτρα της μητέρας του, εκείνη έχει μοναδική, πολύ δυναμική επίδραση επάνω του:
τόσο στην διάπλαση του σώματός του, δηλ. στην υγεία του αλλά και στην διαμόρφωση
του ψυχισμού του: του χαρακτήρα και της όλης του προσωπικότητας.
Βέβαια όλοι γνωρίζουμε ότι η φύση, σύμφωνα με νόμους λεπτούς και περίπλοκους
αναπτύσσει το έμβρυο – μωρό μέσα στον οργανισμό της μητέρας, ανεξάρτητα από τη μητέρα.
Η μητέρα όμως δίνει την ύλη της δημιουργίας, Και η ύλη είναι το αίμα της (αυτό χτίζει όλο τον οργανισμό της νέας ύπαρξης και η σύσταση του αίματος της μητέρας εξαρτάται από την ποιότητα της διατροφής της), το οξυγόνο που αναπνέει, αλλά επίσης, σύμφωνα με τις νέες ανακαλύψεις: τα συναισθήματά της, οι σκέψεις της, οι ιδέες που τρέφει για την ζωή, οι εικόνες που βλέπει, ο λόγος της, η μουσική, ό, τι αισθάνεται, σκέπτεται και ζει: Όλα εγγράφονται στην κυτταρική μνήμη του παιδιού. Όλα αποτελούν επίσης πληροφορίες που χαράσσουν τον αυριανό του χαρακτήρα, τις κλίσεις, τα ταλέντα του, όλα αποτελούν τροφή με την οποία χτίζεται η υγεία του και η αυριανή του ψυχοπνευματική ύπαρξη!
Κι αν ρωτήσετε πώς περνούν σκέψεις, συγκινήσεις , λόγος, μουσική από την μητέρα στο
έμβρυο;
-Μέσω των ορμονών, η επιστήμη απαντάει:
Η αδρεναλίνη, οι κατεχολαμίνες, ορμόνες του άγχους και της αγωνίας που κατακλύζουν το αίμα της μητέρας όταν είναι αγχωμένη, όταν είναι δυστυχισμένη, κατακλύζουν επίσης και το αίμα του παιδιού μέσω της πλακούντιας κυκλοφορίας.
Αυτές οι ορμόνες γεννούν ίδιες καταστάσεις άγχους και δυστυχίας και στο
έμβρυο, κι αν επαναλαμβάνονται γίνονται στοιχεία του χαρακτήρα του, αλλά
και εμποδίζουν έως σταματούν εντελώς την ανάπτυξη των οργάνων, υπό
σχηματισμό την εποχή εκείνη. Οι ενδορφίνες, ορμόνες της χαράς και της
αγάπης που εκκρίνονται στο αίμα της μητέρας, όταν είναι ευτυχισμένη,
περνούν επίσης στον οργανισμό του εμβρύου, δημιουργούν σ’ αυτό τις ίδιες καταστάσεις χαράς και ευτυχίας και επιτρέπουν την συνέχιση του φυσικού έργου δόμησης του οργανισμού του, καθώς δε εγγράφονται στην κυτταρική του μνήμη, του χαράζουν χαρακτήρα χαρούμενο, ευτυχισμένο και αισιόδοξο, που θα αγαπάει τον εαυτό του, τον συνάνθρωπο, την ζωή.
-Μέσω της μνήμης των κυττάρων:
Τα κύτταρα έχουν μνήμη.
Ήδη από την σύλληψη το κάθε τι από την μητέρα και το περιβάλλον της εγγράφεται στην
κυτταρική του μνήμη. Σκέψεις, ιδέες, συγκινήσεις, βιώματα της εγκύου δημιουργούν δονήσεις και αποτελούν «πληροφορίες», εγγραφόμενες, ως εντυπώματα, στην νευρική κυτταρική μνήμη του εμβρύου, πρώτα δυναμικά χαράγματα, απαρχές του αυριανού του χαρακτήρα και των κλίσεων και χαρισμάτων του, των ιδιαιτεροτήτων του, του προγράμματος ζωής του.
Στους εννέα μήνες τίθενται εξ ίσου τα θεμέλια των ψυχικών και πνευματικών ιδιοτήτων του, των κλίσεων και της ιδιοφυίας του, μέσα από τα πανίσχυρα, ως πρώτα, εντυπώματα στην κυτταρική του μνήμη των σκέψεων, συναισθημάτων, αισθητηριακών εμπειριών, βιωμάτων μητέρας, και μέσα από αυτήν, του πατέρα και του οικείου περιβάλλοντος.
Κι αν ρωτήσετε: και τα γονίδια; Το DNA που εγγράφεται στο πρώτο ζυγωτό κύτταρο, την ώρα της σύλληψης δεν καθορίζει τα χαρίσματα του παιδιού που θα γεννηθεί;
-Με τον νέο κλάδο της επιγενετικής δεν μιλάμε πλέον για κυριαρχία των γονιδίων αλλά για κυριαρχία του περιβάλλοντος.
Αυτά εξηγεί ο νέος κλάδος της Επιγενετικής από το 1990: Το περιβάλλον έχει την τελευταία λέξη!
Ανάλογα με τα μηνύματα του περιβάλλοντος, ( η ζωή στην μήτρα είναι το πρώτο περιβάλλον) άλλα γονίδια μπορούν να εκφρασθούν κι άλλα μένουν σιωπηρά. Θετικό ενδομήτριο περιβάλλον, λόγω των θετικών σκέψεων και συναισθημάτων της μητέρας δίνει δυνατότητα έκφρασης στις θετικές ιδιότητες των γονιδίων και αφήνει σιωπηρές τις αρνητικές. Το αντίθετο συμβαίνει επίσης, όταν θετικά έως χαρισματικά σχέδια των γονιδίων δεν έχουν την δυνατότητα να εκφρασθούν, λόγω της αρνητικότητας των βιωμάτων μητέρας εγκύου και πατέρα, ήτοι του πρώτου περιβάλλοντος του εμβρύου. Δηλαδή: τα γονίδια προορίζουν, το περιβάλλον καθορίζει.
Οι μέλλοντες γονείς, με πρωτεργάτρια την Μητέρα, είναι αληθινοί γενετικοί
αρχιτέκτονες. Είναι επείγον να είναι γι’ αυτό πληροφορημένοι» (καθηγητής Bruce
LIPTON ερευνητής, βιολόγος-κυτταρολόγος)
«Οι συγκινήσεις της μητέρας, όπως ο φόβος και το άγχος, ή αντίθετα η αγάπη ή η
ελπίδα της επηρεάζουν βιοχημικά την επιλογή και την επανεγγραφή του γενετικού
κώδικα του παιδιού στη μήτρα, με πολύ βαθειές συνέπειες για την εξέλιξη των μελλοντικών γενεών.
«Η υγεία διαμορφώνεται σε μεγάλο μέρος στη μητρική κοιλία», (δρ Michel ODENT)
«Ο εγκέφαλος δεν χτίζεται στο σχολείο, αλλά στην γυναικεία μήτρα» δρ David Chamberlain
«Η αγάπη της μητέρας για το παιδί που περιμένει είναι η πιο σημαντική διέγερση για
μια αρμονική ανάπτυξη των συνάψεων του εγκεφάλου, και επομένως για την διάπλαση μιας
ανώτερης σκεπτόμενης ύπαρξης» (καθ.J.P.RELIER).
Και ποιά είναι τα εργαλεία της μέλλουσας μητέρας;
– Είναι η απλή, φυσική, αρμονική, ήρεμη και υγιής καθημερινή της ζωή με υγιεινή διατροφή,
βασισμένη σε άφθονα φρούτα, σαλάτες, ωμούς ξηρούς καρπούς, δημητριακά, όσπρια, ψάρια και βαθιά αναπνοή. Ζώντας η μητέρα καθημερινά, με την βοήθεια του πατέρα, σε στάση ηρεμίας, θετικότητας, αισιοδοξίας σκέψεων και συναισθημάτων, με μουσική, θαυμασμό του ωραίου, στην Φύση στην Τέχνη, στους Καλούς και Σοφούς Ανθρώπους, προπαντός όμως καλωσορίσματος, άνευ όρων αγάπης προς το μελλογέννητο παιδί της και τρέφοντας μέσα της τη σκέψη, την ευχή ότι αυτό θα γίνει ένας άξιος άνθρωπος με σοφία και καλωσύνη, του παρέχει τις καλύτερες συνθήκες για την ανάπτυξή του. Διότι έτσι συμμετέχει στη δόμηση του σώματος και της ψυχής της νέας ύπαρξης:
σωματικά (μέσω της πλακούντιας κυκλοφορίας του αίματος) ορμονικά μέσω των
ορμονών της (που δημιουργούν τα ίδια συναισθήματα χαράς και ευεξίας στο διαπλασσόμενο έμβρυο) και γενετικά, διότι αισθήσεις, συγκινήσεις, σκέψεις και βιώματα και εικόνες της φαντασίας ακόμη της μητέρας εγγράφονται στην κυτταρική μνήμη της νέας ύπαρξης, κινητοποιούν έκφραση των καλύτερων γενετικών χαρακτηριστικών, εγγράφουν εποικοδομητικό πρόγραμμα ζωής στο αυριανό μέλος της κοινωνίας.
Δεν υπάρχει σπουδαιότερη προτεραιότητα για μια υγιή και ειρηνική ανθρωπότητα από την αγάπη, γαλήνη και αισιόδοξη σκέψη των μελλοντικών μητέρων και πατέρων κατά την δυναμική, ως δομική, περίοδο των εννέα μηνών!
Κάθε άνδρας, κάθε γυναίκα, κάθε λαός, εύχονται και επιθυμούν υγιή και ισορροπημένα
παιδιά.
Πολύ λίγοι όμως γνωρίζουν ότι μπορούν αυτό να το επιτύχουν στ’ αλήθεια, πολύ
αποτελεσματικά.
Τα παιδιά αυτά που θα έχουν δεχθεί την αγάπη και προσοχή των γονιών τους στις ρίζες της
ζωής τους θα γίνουν αργότερα πολίτες υγιείς, βαθειά ειρηνικοί, συμβιβαστικοί,
αποτελεσματικοί, δημιουργικοί, που με νέους τρόπους, μέσα από την Σοφία και την Αγάπη
θα προχωρήσουν στην επίλυση των συγχρόνων προβλημάτων.
Αυτή η αλήθεια ήταν γνωστή στην Αρχαία Ελλάδα: Πυθαγόρα, Πλάτωνα, Ιπποκράτη,
Πλούταρχο.
Κατά Πλάτωνα, Οι γυναίκες, στην διάρκεια της εγκυμοσύνης τους, έπρεπε ιδιαίτερα να προσέχουν, να μην πράττουν ούτε νοσηρά πράγματα, ούτε βιαιότητες και αδικίες, διότι αυτά εντυπώνονται στα σώματα και τις ψυχές των παιδιών-εμβρύων, να ζουν στην περίοδο αυτή τιμώντας την, φροντίζοντας να είναι ήρεμες, χαρούμενες, με καλή διάθεση» (Νόμοι, Ζ’ 792). … ». «Αρχή Πολιτείας απάσης νέων τροφή» = ανατροφή, πίστευαν.
Κατά Πυθαγόρα, «Η τεκνοποιία πρέπει να γίνεται με σεβασμό των ορθών νόμων», δηλ. με
«σύμπραξη της σωφροσύνης και της οσιότητας» διότι «αυτή είναι η αιτία της βιαιότητας πολλών ανθρώπων, ότι από τους πολλούς επιχειρείται η τεκνοποιία με κτηνώδη και αλόγιστο τρόπο» (Ιάμβλιχος, Πυθαγορικός βίος, 208 επ., Όκελλος ο Λευκανός «Περί της του παντός φύσεως»).
Προπαντός όμως στην Αρχαία Ελλάδα δίδασκαν στα κορίτσια (εορτές της Βραυρωνίας Αρτέμιδος) και στις ύπανδρες γυναίκες, κατά την πάνδημη εορτή των θεσμοφορίων, την μεγάλη δύναμη της μητρότητας και πώς έπρεπε να την ζήσουν, ώστε να δημιουργήσουν μια ωραία νέα γενιά!
«Καλλιγένεια». Όλες οι πηγές γνώσης: Σύγχρονη Επιστήμη, Αρχαιοελληνική φιλοσοφία, Πατερική διδασκαλία και παραδόσεις- είναι σύμφωνες.
Ο γάλλος φιλόσοφος Edouard Schuré γράφει: «Η αρχαιότητα είχε εννοήσει μια κεφαλαιώδη
αλήθεια, που οι μεταγενέστερες εποχές παραγνώρισαν πάρα πολύ. Η γυναίκα για να εκπληρώσει καλά τα καθήκοντά της, ως μητέρα, χρειάζεται μια διδασκαλία, μια ειδική μύηση… για να συντελείται κατά τους θείους νόμους το ιερό έργο, δηλαδή η δημιουργία του παιδιού.
Με μια λέξη δίδασκαν την επιστήμη της συζυγικής ζωής και την τέχνη της μητρότητας… Η γυναικεία μύηση οδηγούσε σε μια βαθιά συνειδητοποίηση της σημασίας του μητρικού ρόλου και μπορεί λοιπόν να θεωρηθεί ως η αληθινή αιτία της ομορφιάς της φυλής, της ευρωστίας των γενεών, της διάρκειας των οικογενειών στην ελληνική αρχαιότητα.»
Όλες οι γυναίκες της Ελλάδας, της Γης, όλοι οι νέοι πρέπει να μάθουν αυτήν την σπουδαία
αποστολή – απλή και φυσική – που η φύση τους έχει αναθέσει: Να οδηγήσουν στην δημιουργία μιας καλύτερης, αληθινά ανθρώπινης νέας γενιάς=της γενιάς της Ειρήνης της Αγάπης, της Δημιουργικότητας.
Είναι οι πρώτες και γι’ αυτό οι πιο δυναμικές Παιδαγωγοί του ανθρώπου, της
Ανθρωπότητας.
Μήπως έφθασε η ώρα, οι γυναίκες, η κοινωνία όλη να γνωρίσουν επιτέλους την δυναμική
της Μητρότητας, σ όλη της την τεράστια, άπειρη έκταση;
Εννέα μήνες για έναν καλύτερο Κόσμο!
Στους εννέα μήνες της αναμονής
του παιδιού της, η Μητέρα-έγκυος
μπορεί να χτίσει θεμέλια Υγείας και
Ομορφιάς, Ευφυΐας και
Πνευματικών Χαρισμάτων,
για όλη την ζωή του παιδιού της!
Πώς;
-Προσφέροντάς του την υγιεινή τροφή της,
την αγάπη της, το χάδι της,
την άπειρη χαρά της για την ύπαρξή του
–κι αν είναι αγοράκι ή κοριτσάκι-
τις ευχές της νάχει Σοφία, Αγάπη και Δύναμη!
την γαλήνη της, τα ιδανικά της!
Είσαι η μητέρα της
αυριανής κοινωνίας!
Η πιο δυναμική
παιδαγωγός!
Γράψε στην καρδιά του
την ανεξίτηλη σφραγίδα
της ΑΓΑΠΗΣ και των
αξιών!
Θα είσαι αργότερα υπερήφανη
για το παιδί σου!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here